Al op jonge leeftijd kreeg ik te maken met verlies. Op elfjarige leeftijd verloor ik mijn vader door zelfdoding. Een ingrijpende gebeurtenis, waarbij ik geen afscheid heb kunnen nemen van mijn vader. Dat gemis draag ik mijn hele leven met mij mee.

Toen ik ouder werd, merkte ik dat ik in mijn hoofd zelf ben gaan invullen hoe zijn uitvaart eruit had kunnen zien. Wie er aanwezig zouden zijn geweest. Welke woorden er gezegd waren. Welke muziek er had geklonken. Zo ontstond er in mij een eigen afscheid iets wat er toen niet is geweest, maar wat mij wel heeft gevormd.

In 2016 kreeg ik opnieuw te maken met verlies, toen ik door een auto-ongeval mijn opa en oma verloor. Het verlies van twee dierbaren tegelijk maakte ook deze periode intens en ingrijpend.

Naast mijn persoonlijke ervaringen ben ik altijd werkzaam geweest in de zorg. Dit begon al op mijn vijftiende met vakantiewerk, gevolgd door opleidingen en werk. Gaandeweg ontdekte ik dat vooral de palliatieve zorg mij raakte: het laatste stukje van iemands leven, waarin je zo dichtbij iemand mag zijn, maar ook bij de naasten eromheen.

Juist in die fase merkte ik hoe belangrijk rust, nabijheid en aandacht zijn. Er écht zijn, luisteren, meebewegen en ondersteunen op momenten die er toe doen. Dat is waar mijn hart ligt, en waar ik mijn zorg en betrokkenheid kwijt kan.

Vanuit mijn eigen ervaringen en mijn werk in de zorg ben ik gaan voelen dat ik iets wilde betekenen rondom afscheid. Iets wat ik zelf heb gemist, wil ik nu voor anderen kunnen bieden: woorden die passen, ruimte voor herinneringen en een afscheid dat klopt.

Daarom heb ik in november 2025 de scholing tot uitvaartspreker gevolgd. Deze scholing gaf mij de kennis en handvatten om dit werk op een zorgvuldige en professionele manier te doen, in combinatie met mijn levenservaring en werk in de zorg.

Daarnaast heb ik op eigen initiatief meegelopen met een ervaren uitvaartspreker, om het vak ook in de praktijk van dichtbij te leren kennen.

Met alles wat ik meebreng persoonlijk én professioneel, wil ik van betekenis zijn op een moment dat vaak overweldigend is. Door te luisteren, woorden te geven aan wat gevoeld wordt en samen te zorgen voor een afscheid dat recht doet aan wie iemand was.

Ik denk graag met jullie mee en ben er op momenten dat het nodig is.